در امپراتوری وسیع هخامنشی از خط و زبان های متفاوتی در نقاط مختلف قلمرو هخامنشی برای انجام فعالیت های اداری–اقتصادی در سیستم های اداری استفاده می کردند. آرشیو باروی تخت جمشید در مرکز امپراتوری مربوط به سال های 13 تا 28 سلطنت داریوش بزرگ را می توان بزرگترین و مهم ترین سازمان اداری چند زبانه هخامنشی دانست. اگرچه زبان قالب در گل نبشته های آرشیو، ایلامی است ولی گل نبشته هایی به زبان آرامی و نمونه هایی به خط های پارسی باستان، یونانی، بابلی، فریگیه ای نیز شناسایی شده است. این چندزبانه بودن به نوعی، نمایشگر وضعیت اجتماعی چندملیتی تخت جمشید و نواحی اطراف آن است. اسناد چندزبانه بارو در ساختاری از مدارک پیچیده قرار دارند. البته متن های آنها مربوط به فعالیت های اداری مشابه است. در این مقاله سعی داریم به بررسی اهمیت این مدارک و طبقه بندی های ارائه شده برای آنها بر اساس شکل، زبان و متن آنها بپردازیم.